De oppas

‘Zo’, zegt ze, terwijl ze hem naakt voor haar op de grond legt, ’jij bent Ken.’ Dan kijkt ze om zich heen. ‘Ehm… ah!’ Evi buigt haar mollige lichaampje naar rechts en sleurt Barbie aan haar haren onder de kast vandaan. ‘Zat je daar, stouterd? Had je je verstopt?’
‘Heb je ook kleren voor Ken? Hij heeft het koud.’ De ogen van Suzanne dwalen onbewust af naar de onbedekte plastic bobbel. ‘Een broek of zo?’
‘Nee’, zegt Evi resoluut, terwijl haar vingertjes behendig het klittenband op de rug van de roze glitterjurk lospeuteren. Ze laat de jurk achteloos op de grond vallen. Dan klapt ze de benen van de pop naar boven en legt haar op haar rug op de eikenhouten vloer. ‘Kom je, Ken?’
Suzanne kijkt naar Barbie. De roze hakken van de pumps steken onbeholpen een paar centimeter boven de blonde haren in de lucht. Twee helblauwe ogen staren doods naar het plafond, de armen liggen stil en stijf langs haar lichaam. ‘Wat wil je spelen dan?’
‘Dat Ken lief doet met Barbie.’
Suzanne pakt Ken van de grond en zet hem op zijn beide benen. ’Hallo lieve Barbie’, zegt ze met een lage stem. ‘Wat zullen we gaan doen vandaag?’
‘Ik weet niet. Ken, waar heb jij zin in?’
‘Nou, ik heb wel zin om uit eten te gaan. Kom, dan trekken we onze mooiste…’
‘Neehee, we gaan toch lief doen’, onderbreekt Evi haar. Verwachtingsvol kijkt ze Suzanne aan.
Abrupt staat Suzanne op en legt Ken demonstratief in de speelgoedmand. ’Kom, we gaan wat anders spelen. Ik heb geen zin in de barbies.’
Terwijl ze zich omdraait, ziet ze dat Evi Ken weer uit de mand vist. Hij springt met haar hand mee naar de plek waar Barbie nog steeds stil op de vloer ligt. ’Ik heb zin in…’, zegt ze met verdraaide, hijgerige stem en vervolgens plaatst ze de hand van Ken recht op de plek waar beide benen van Barbie aan haar romp scharnieren. Dan, met een hoog piepstemmetje: ‘Waar heb jij zin in, Ken?’

‘En, hoe was het?’ Hij buigt zich naar zijn dochter. ‘Heb je gezellig met Suzanne gespeeld?’
Evi trekt een pruillip. ‘Ik mocht van haar niet met de barbies.’
‘Oh? Wat hebben jullie toen gedaan dan…’ Hij knipoogt naar Suzanne en pakt ondertussen zijn portemonnee. ‘Getekend? Gelezen? Een puzzel misschien?’
‘Een barbiefilm gekeken.’
‘Maar dat is toch ook leuk?’ Hij geeft Suzanne een briefje van tien. ‘Dat lijkt me voldoende toch, voor twee uurtjes. Hee Eef,’ hij keert zich weer naar zijn dochter. ‘Niet zo mokken nu, wil je. Weet je wat, stouterd? Ik weet het goed gemaakt. Ik laat Suzanne even uit, dan gaan we daarna weer lief doen, oké?’


Inzending schrijfwedstrijd De barbiepop, georganiseerd door Schrijven Magazine/Schrijversacademie.

Bosje spijt
Hollandse kost

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *